Laatste dagen in Griekenland

29 oktober 2013 - Igoumenítsa, Griekenland

XxXxXxXx

 

Zaterdag 26 oktober.
Het eerste gedeelte naar de westkust van Epirus is een bergroute, die door het landschap slingert. Haarspeldbochten en diepe kloven vormen het landschap en aasgieren cirkelen op thermiekgolven boven ons. We passeren de hoogste pas van Griekenland, de pas van Katara, in de buurt van Metsovo. Dit dorpje ligt op 1150 meter tegen het Pindosgebergte aan. In deze bergen komen nog wilde beren voor en 's winters kun je hier skiën. In de streek zijn een aantal eeuwenoude tradities bewaard gebleven, zoals het snijden van houten herdersstaven,  borduurwerk, wijn- en kaasmaken. Sommige oudere mannen en vrouwen dragen zelfs nog de traditionele zwarte klederdracht. Behoorlijk toeristisch allemaal. Uiteraard willen wij dit graag zien en zodoende rijden we nietsvermoedend het dorpje binnen. Daar komen we terecht in een lange file, die zich traag richting het centrum begeeft. We kunnen niet meer omkeren en zijn verplicht met de flow mee te rijden. De straatjes worden steeds smaller en de terrassen breder. Op het dorpsplein aangekomen belanden we in een gemoedelijke chaos van weekend vierende Grieken. De terrasjes en tavernes zitten bomvol, gezelligheid alom. Dat dan weer wel.  Daar zouden wij ons wel bij aan willen sluiten, maar dat gaat vandaag niet gebeuren. We kunnen nergens parkeren. Henk zweet peentjes van het manoeuvreren door de menigte en ik zie me genoodzaakt om uit te stappen om doorgang te vragen en te checken of de straatjes wel breed genoeg zijn voor onze Betty. Het lijkt wel of half Griekenland vandaag heeft besloten een terrasje te pakken in dit lieflijke dorpje Metsova. We hadden wel gelezen dat het een populair vakantieoord was, maar zo toeristisch hebben wij het onze vakantie nog niet meegemaakt. Ik moet zeggen dat het er super gezellig is, maar kan me niet aan de indruk onttrekken dat we op de verkeerde dag op de verkeerde plek zijn. 

Zodra we ons uit die mierenhoop losgemaakt hebben vervolgen we de route naar Ioannina, de hoofdstad van de Epirusstreek. We gaan maar niet langs de beroemde opgravingen van Dodoni, omdat we voor deze reis genoeg cultuur hebben opgesnoven. Bovendien is het al laat in de middag en we moeten op zoek naar een overnachtingsplek. De enige camping in deze omgeving is al gesloten, zodat we moeten uitwijken naar een vrije camperplek. Dat is in een grote stad vaak lastig, maar onze campergids kent twee plekken waar je vrij mag staan. We stellen de coördinaten in en laten ons door Snooper de weg wijzen richting centrum. En... ja hoor, daar overkomt ons hetzelfde als in Metsova. We komen in een lange file terecht en tot overmaat van ramp is de overnachtingsplek voor campers, die best mooi ligt aan het Pamvotismeer, vol geparkeerd met touringcars. Langzaam rijden we door het centrum, langs het meer en ook hier is overal gezelligheid troef. Volgens ons zit vandaag de ene helft van Griekenland in Metsova en de andere helft in Ioannina op een terrasje. Je zou niet zeggen dat het land in een economische crisis verkeert. We komen vast te staan in een smal straatje. Voor en achter ons staan personenauto's, die net als wij een uitweg zoeken. De hele stoet moet weer achteruit rijden naar een braakliggend terrein om daar te keren. Dit is om gek van te worden. In een buitenwijk kunnen we Betty wel kwijt op het grote parkeerterrein van een supermarkt, maar vlak bij ligt een krottenwijk met golfplaten onderkomens. En zoals in iedere grote stad, zien we ook weer de zigeuners staan. Dit voelt niet goed, hier gaan we echt niet overnachten. We besluiten door te rijden naar de kust. Ioannina bewaren we wel voor een andere vakantie, wanneer de camping er geopend is.

Maandag 28 oktober

En zo brengen we onze laatste dagen in Griekenland rustig door op een heel fijne camping dichtbij het dorpje Plataria. Camping Elena's Beach is ons onderweg al door verschillende camperaars aangeraden. De ontvangt is hartelijk, het restaurant goed en we staan bijna met onze voeten in het water. Dit is voor veel camperaars de laatste pleisterplaats voor de terugreis. Terwijl het in Nederland stormt  en regent is het bij ons onbewolkt en 23 graden. Dus nemen wij nog maar een duik in de zee en om 17.00 uur rijden we naar Igoumenitsa voor de laatste boodschappen. De veerboot vertrekt om 23.30 uur en zal de 29e om 16.00 uur aankomen in Ancona. 

 

Foto’s

8 Reacties

  1. Leo, Joke en Melissa:
    29 oktober 2013
    jammer dat jullie het mooie weer moeten verlaten Hier heeft het gestormd en regent het
  2. Alexandra:
    29 oktober 2013
    Eng hoor, zulke smalle haarspeldbochten met die grote camper. Gelukkig hebben jullie nog een fijne camping gevonden. Tot snel!
  3. Au3:
    29 oktober 2013
    ... ruik je de stal al? :-)
  4. E Hagen:
    29 oktober 2013
    Lieve Ria en Henk, Jullie zullen met veel weemoed afscheid hebben moeten nemen van Griekenland. Het zal ook weer heerlijk zijn om thuis te komen en weer nieuwe plannen te maken voor volgend jaar. Wij hebben meegenoten van jullie verhalen. Tot gauw liefs Jan en Elisa.
  5. Hilly:
    29 oktober 2013
    Jammer dat jullie vakantie bijna voorbij is, Henk zal nu wel een hele goede chauffeur zijn geworden met al die kunstjes die hij met Betty heeft moeten doen. Geniet nog van de laatste zonnestralen en tot gauw!!
  6. Fred Kohl:
    29 oktober 2013
    Ach hoe herkenbaar: met je auto niet voor en achteruit kunnen. Heb het ook gehad en je zweet peentjes. Maar als het dan uiteindelijk is gelukt voel je je wel weer erg blij. Ik met een huurauto, jullie met de camper, pfffh. dat zal wel erg heftig zijn geweest.

    En dan nu op reis terug...... Wat gaat de tijd snel. Ria, hoop je snel te zien.

    lieve groet, Fred
  7. Yvette Feist:
    30 oktober 2013
    Lieve Mama Ria en Henk
    En rijd ook voorzichtig terug hoor, en reken op koud winderig weer, tot snel xxx yf
  8. Ans:
    31 oktober 2013
    Lieve Henk en Ria,
    Ik heb genoten en meegeleefd met al jullie verhalen. Dit zijn fantastische weken geweest voor jullie. Zoals al verteld door anderen, het heeft hier gestormd en bomen liggen om. Maar nog een goede reis terug en wij zien jullie graag weer.
    Dikke kus, Ans